A secas

Friday, June 17, 2005

Rios escarallados por encoros




ASÍ QUEDARÁ GALIZA SENON FACEMOS NADA

Rios escarallados por encoros




ASÍ QUEDARÁ GALIZA SENON FACEMOS

Rios escarallados por encoros




ASÍ QUEDARÁ GALIZA SENON

Rios escarallados por encoros




ASÍ QUEDARÁ GALIZA

Non os encoros

O río é nosso:


ESCARALLAR UN RÍO.
Por escarallar un río, os galegos, entendemos por en mal estado ou en peor estado do que estaba o río. Tamén perder o que tiña de bo, neste caso un río. Eu diría que escarallar un río é rematar coa maior parte dos seres vivos que habitan o río e as súas ribeiras.
A verdade que en Galicia do 2002 está de moda escarallar os ríos. Uns por que non saben máis, outros porque non pensan nos demais (non teñen ningunha educación ambiental, nada máis que na súa casa, hai moita incultura na xente) e outros por encher os seus bolsillos. O que é certo é que de seguir así "os nosos fillos, e non digamos os nosos netos, atoparan uns ríos escarallados de todo...... unha triste e brutal herencia, dunha civilización que se dice culta......"
Hai moitas formas de escarallar un río, nas fotografías que siguen pódense ver as máis usuais:
Escarállanse a tope coas minicentrais. A Xunta dice que non, pero non hai máis que visitar unha, para darse conta. Os nosos científicos xa o dixeron "O maior disparate imaxinable contra a nosa natureza"
Ver o río Limia totalmente escarallado. (Por riba o río a tope, por baixo case sen auga).
.........
Continuación coas minicentrais:
Minicentral do río Limia, unha máis entre as 300 previstas en Galicia, xa hai casi 100 funcionando. Todas, sin excepción escarallan a tope os ríos galegos. Coas minicentrais desaparecen cantidade de especies. Eso é unha realidade demostrable.


Continuación coas minicentrais:
A maioría non teñen escadas de peixes. Minicentral do río Tuño. Caudal impresentable. Río Tuño desfeito. As minicentrais, de seguir así están a rematar co mellor que temos en Galicia.


Escarállanse a tope roubando a auga o río. Río totalmente sen auga por culpa dun encoro, neste caso é o Xallas. Esta é un práctica común dende 1945 ata 1999, das grandes empresas eléctricas. Moitos ríos quedaron secos e están escarallados irreversiblemente.
Algúns inda siguen hoxe sin gota de auga ou con apenas unhas gotas. Esto é lamentable.
.....
Escarállanse a tope cós encoros, que non cumplen a lei, que son todos en Galicia.
Non deixan subir as especies migratorias, fan o que lles da a gana co caudal ecolóxico. Fan vertidos incontrolados nas limpezas de turbinas e un longo etc. máis digno dunha república bananera que dun país civilizado.
.......

Escarállanse a tope cós caudais ecolóxicos que deixan as minicentrais e encoros en Galicia.
Son unha auténtica vergoña que non permiten vivir nin as rás.
Ver o que é o caudal ecolóxico.
......

Escarállanse a tope coa contaminación. Moitos galegos inda botan o río de todo, algúns Concellos botan moita merda o río e non teñen depuradoras ou non funcionan.
Na fotografía unha mostra.
......
Na fotografía de satélite o río Miño no encoro de Castrelo totalmente eutrofizado.
Os pobos escarallan os ríos cando non depuran as súas augas.
As depuradoras en Galicia están nos despachos, e nese sitio pouco fan. Moito conto, pero nada de nada en xaneiro do 2002, salvo excepcións contadas.
..
Os ríos non pode ir deste xeito. Totalmente contaminado. Ourense 2002. Río Barbaña. O río Lonia en Ourense vai parecido.
Este é un río escarallado totalmente. Hai moitos neste estado.
É a morte total. Ademáis é nausebundo.
.......

Escarállanse a tope con algúns vertidos, como o destas vacas tolas mortas e outras cousas peores, como os puríns e outros.
Día sí e día tamén hai vertidos en Galicia. Por regra xeral enterámonos do 1% dos vertidos.
Fanse moitas denuncias pero van arriba poucas. Por certo o pago deste vertido non chegou as 50.000 pts.


Escarállanse os ríos cando se envelenan, caso da fotografía coa morte no río Arenteiro de máis de 40.000 troitas (ano 1997).
Por certo inda non se sabe quen tuvo a culpa e si pagará ou non. Seguro que non hai culpables, será unha falta leve....
......

Continuación do anterior:
O envelenamento dos ríos ocurre día sí e día tamén. En xaneiro do 2002 xa van uns cantos: Arenteiro, Avia, Miño, etc.
E os que non se denuncian...
Os vertidos son continuos.
.....

Algúns vertidos producen malformacións na fauna. Dito doutro xeito a morte da fauna dos ríos galegos.
De momento hai poucos casos, pero están ahí.
Por poñer un exemplo: en Ourense ciudade, as troitas grandes teñen exceso de metais. Demostrado en troitas de 40 - 50 cms.
......

Repoboacións con especies de fora. Máis resistentes a merda e a contaminación de todo tipo, pero que remata coas especies autóctonas.
Xa o fixo en algúns lugares como o encoro das Conchas, onde soio hai carpas prácticamente. Outros lugares como Lindoso e outros están a punto...unha pena.
....

Escarallanse os ríos facendo barbaridades. Os ríos teñen un canle e hai que deixalo como está, inda amplialo si é posible, xa que nas enchentas veñen as desgracias.
Na fotografía unha piscina na canle do río. Hai moitas na provincia de Ourense, algunhas ben feitas pero a maioría escarallando o río.


O encauzamento dos ríos é unha práctica diaria. Outra forma de escarallar o río, salvo casos contados. Os cartos de Europa hai que invertilos e nada mellor que escarallar os ríos, facer praias fluviais, muros, piscinas e un longo etc.
Olvidan, eso sí, poñer unha depuradora, eso non da votos.


O río Cenza convertido nunha piscina. Ata o leito está encementado. Por certo foi encementado sendo couto.
Este é un exemplo (sobre 200 millóns o proxecto) de onde se invirten algunhos cartos de Europa: en escarallar ríos.
O pobo non ten depuradora, pero ten unha piscina incrible.¡¡ O río escarallado!!
......

O río Búbal, nos Peares, convertido nunha piscina. Ata o leito está empedrado, seguramente con bloques de granito de Porriño.
Realmente a mín dame noxo ver estas barbaridades que se están facendo a conta dos nosos cartos en Europa, e logo ver as desfeitas que fan con nós na leite e na flota pesqueira. Claro que son elucubracións miñas, xa que una cousa pode non ter que ver con outras...


O progreso mal entendido escaralla un río.
Neste caso trátase da autovia de Ourense a Vigo xusto pasando por riba das pozas de Melón. Realmente non hai perdón nin cuidado, nin tan siquera son sensibles coa natureza.
Podía pasar por vinte mil lugares, pero non, xusto por ese lugar. Non se entende...
.......

Outra forma de escarallar un río, é simplemente ocupando o río, comendo terreno o río, nesta canteira no río Fareixa os escombros van todos o río. Esta é unha practica común en moitas canteiras de Galicia. Xa non digamos da extración de pizarra onde estos barrancos son típicos e os ríos son de tódolos cores...
Outra forma de escarallar un río.
.....

DESGRACIADAMENTE
HAI MOITAS MÁIS FORMAS DE ESCARALLAR UN RÍO.
Basta xa de escarallar os ríos.
(Tres o cuatro anos máis e o 90% dos ríos galegos, sensacionais, pasaran a historia e serán cloacas sin vida ou con vida non autóctona)
O autor da www.
Saír.

Lorenzo Varela

Lorenzo: é o escritor que leva o das letras galegas.
Biografia:
Xesús Lorenzo Varela Vázquez naceu o 10 de agosto de 1916 no barco "La Navarre" que estaba entrando na baía da Habana. Os seus pais eran emigrantes galegos orixinarios de Monterroso (Lugo). En 1920 a familia Varela Vázquez trasládase a Arxentina; a crise económica pola que atravesa a illa agravada por un clima moi caloroso deciden aos pais de Lorenzo a tomar o camiño de Bos Aires. Na capital arxentina, no barrio de Nueva Pompeya, vai pasar a súa infancia onde cursa a escola primaria. A finais de 1920 retorna a Galiza. Chega cun aceno porteño que fará que os seus amigos lle chamen "O Arxentino".En 1931 comezou a bacharelato no Instituto de Ensino Secundario. Coa proclama da República comezan a espertar as súas inquedanzas políticas. Nun acto que realiza o Partido Galeguista o 22 de marzo de 1932 no Teatro Principal de Lugo coa participación de Castelao, Paz Andrade e Suárez Picallo, o mozo Lorenzo achégase por primeira vez ao ideario nacionalista. Poucos meses despois o 11 de xaneiro de 1933 fúndanse as Mocidades Galeguistas de Lugo coa presencia de Servando Gómez Aller e o deputado pola emigración Ramón Suárez Picallo. Entre os presentes atopábanse Ramón Piñeiro e Lorenzo Varela e outros.

Un poema:

Eramos tres irmáns
(A XX. que dábamos por morto na forca franquista, i-a outra noite déronme novas d’il, vivo e loitando por Galicia i España)
Éramos tres irmáns,mariñeiros os tres, cada un no seu mar.Tiñamos a mesma pel de péxegos novos,cada un dos tres no seu albre lixeiro,a navegar pol-as augas do tempo.Mais fixemos un barco de carballo e piñeiro,e cada un deixou a sua estrela nas gavias,para non ter máis que un mar, un barco, un ceo.Eu era o capitán, t eral-o santo,i-o outro irmán maior era o todo d’abordo,tolo de terra leda e de lus e d’orvalloQueimou o barco o demo:do tolo nada sei,a ti como eras santo non te rachou o vento,i-eu lonxe, lonxe, lonxe,ardendo eiquí, no inferno.Reza por min, amigo, e pol-o noso irmán,¿aquel cervo ferido, pacerá no seu lar?¡Ay, miña carballeira!¡Ay, meu piñeiral!¡Miñas estrelas verdesde pastor n’outra mar!Cando saia do inferno,¿saberei navegar?¿Dirasme ti, irmao santo da miña mocedade,como fan os madeiros para se ter sobre o mar?¡Vinde chousas sagradas,carballeiras de meus pais,agárdovos nestas praiaspara min sin terra e sin mar!
(Poema recollido na obra póstuma “Homaxes”)

Wednesday, June 15, 2005

Que chulo

Miguel:é bo tio, pero quere mais o mercedes cos seus alumnos.

Que 2 tolas

Aurora:esta profesora de etica faltalle algo de sentido etico é moral pero despois é a ostia.

Lola:ela emocionase con moita frecuencia, ela crese Deus.

Pouco sentido

Pouco sentido

Rubén Darío:como dixo Emilio Aragón siga la linea,este é o noso profesor de soldadura.

Mala xente

MARIÑO: este alma candida e o noso titor e ademais diso e profe de mates el tanto pode ser vo coma un verdadeiro maricòn.

Friday, June 10, 2005

O profesorado

Araceli:gran persoa moi amiga de poñer negativos a duas persoas en concreto.Por iso lle poñemos esta frase" sempre negativa nunca positiva", e esta foto.

O profesorado

Sechu: mais coñecido como gran escritor novelistico, un home con gran sentido do humor e gran admirador de Fraga.
Por eso ten esta imaxe:

Que poema

Amemoria é coma un animal
con solitaria.

">

Wednesday, June 01, 2005

A solitaria

A memoria é coma un animal
con solitaria.

img src="http://images.google.es/images?q=tbn:9uCY3ZzhscYJ:tenia.j2be.com/copertina_avanti.jpg">




Avaliazón a Fraga

A Mesa avalía a política lingüística dos gobernos de Fraga
[01/06/2005 18:34] A Mesa pola Normalización presentou unha campaña informativa para lembrarlles aos e ás votantes o 16 de xuño que o que a organización considera "a maior perda de falantes da historia do galego", se produciu durante o tempo en que gobernou na Xunta Manuel Fraga.
A Mesa pola Normalización Lingüística presentou unha campaña sobre os resultados educativos e culturais do goberno Fraga no relativo ao idioma galego. O presidente da Mesa, Carlos Callón, insistiu en que existen datos negativos sobre a evolución do idioma nestes anos, que "evidencian o incumprimento sistemático das súas obrigas por parte da Xunta de Galiza no relativo á lingua". Para A Mesa, "a política lingüística do Partido Popular foi un fracaso pensado e buscado". A Mesa pon como exemplo desta "nefasta política" o Plan Xeral de Normalización, aprobado no Parlamento galego en outono e "do que non se aplicou nin unha soa medida". Por iso A Mesa distribuirá 20.000 carteis e 50.000 adhesivos co lema da campaña: A auténtica política educativa e cultural de Manuel fraga Iribarne: a maior perda de falantes de toda a historia do galego produciuse durante os seus mandatos.
Isto sacámolo da páxina de Vieiros.org.

Vai de poemas

Fumaremos opio nunha escaleira.
Para que senos morran os peixes entre
os ollos.

A Mesa avalía a política lingüística dos gobernos de Fraga
[01/06/2005 18:34] A Mesa pola Normalización presentou unha campaña informativa para lembrarlles aos e ás votantes o 16 de xuño que o que a organización considera "a maior perda de falantes da historia do galego", se produciu durante o tempo en que gobernou na Xunta Manuel Fraga.
A Mesa pola Normalización Lingüística presentou unha campaña sobre os resultados educativos e culturais do goberno Fraga no relativo ao idioma galego. O presidente da Mesa, Carlos Callón, insistiu en que existen datos negativos sobre a evolución do idioma nestes anos, que "evidencian o incumprimento sistemático das súas obrigas por parte da Xunta de Galiza no relativo á lingua". Para A Mesa, "a política lingüística do Partido Popular foi un fracaso pensado e buscado". A Mesa pon como exemplo desta "nefasta política" o Plan Xeral de Normalización, aprobado no Parlamento galego en outono e "do que non se aplicou nin unha soa medida". Por iso A Mesa distribuirá 20.000 carteis e 50.000 adhesivos co lema da campaña: A auténtica política educativa e cultural de Manuel fraga Iribarne: a maior perda de falantes de toda a historia do galego produciuse durante os seus mandatos.

Friday, May 13, 2005

Lorenzo Varela

>

Tuesday, April 26, 2005

bonucho

Ola amigos e amigas nos somos dous xóvenes estudantes e aparte diso somos xemelgos andamos intentando encontrar mozos porque somos os representantes do orgullo gey jeje era broma somos uns cans queremos atopar moza,que sea wapa é con boa dianteira e boa traseira sin escederse. Somos uns machistas. Non temos cura. Ucho e Senin

A Mesa avalía a política lingüística dos gobernos de Fraga
[01/06/2005 18:34] A Mesa pola Normalización presentou unha campaña informativa para lembrarlles aos e ás votantes o 16 de xuño que o que a organización considera "a maior perda de falantes da historia do galego", se produciu durante o tempo en que gobernou na Xunta Manuel Fraga.
A Mesa pola Normalización Lingüística presentou unha campaña sobre os resultados educativos e culturais do goberno Fraga no relativo ao idioma galego. O presidente da Mesa, Carlos Callón, insistiu en que existen datos negativos sobre a evolución do idioma nestes anos, que "evidencian o incumprimento sistemático das súas obrigas por parte da Xunta de Galiza no relativo á lingua". Para A Mesa, "a política lingüística do Partido Popular foi un fracaso pensado e buscado". A Mesa pon como exemplo desta "nefasta política" o Plan Xeral de Normalización, aprobado no Parlamento galego en outono e "do que non se aplicou nin unha soa medida". Por iso A Mesa distribuirá 20.000 carteis e 50.000 adhesivos co lema da campaña: A auténtica política educativa e cultural de Manuel fraga Iribarne: a maior perda de falantes de toda a historia do galego produciuse durante os seus mandatos.


http://www.icarito.cl/enc_virtual/c_nat/drogas/img/opio-planta.jpg">